Μια μέρα σαν και αυτή... ραγίζει η καρδιά της Ελληνικής μουσικής καθώς φεύγει από την ζωή ο πάντα γελαστός, ο αισθαντικός καλλιτέχνης που για δεκαετίες συντρόφευε το κοινό με
τον μοναδικό χρωματισμό της φωνής του.Ο Νίκος Παπάζογλου κλείνει τα
μάτια του μια βροχερή μέρα βυθίζοντας στο πένθος τους φίλους του και την
μουσική που υπηρετούσε σχεδόν σε όλη του την ζωή.
Ίσως
η πιο ιδιαίτερη φωνή της Ελληνικής μουσικής με το μοναδικό και
ανεπανάληπτο γνώρισμα του ερωτικού της λυγμού. Ήταν από τους λίγους
καλλιτέχνες που είχε το χάρισμα να μεταδίδει στο κοινό του την ερμηνεία
του με έναν τρόπο ερωτικό. Τον Παπάζογλου δεν τον θαύμαζαν. Τον αγαπούσαν…
Γέννημα-
θρέμμα της Θεσσαλονίκης, ασχολήθηκε με τη μουσική μέσα από γκρουπ την
περίοδο 1965 – 1970. Μετακομίζει στο Aachen της Γερμανίας με το
συγκρότημά του ΖΗΛΩΤΗΣ, προκειμένου να επιτύχουν κάτι σε σχέση με τη
διεθνή αγορά. Το 1977 ο Νίκος Παπάζογλου κατέβηκε στην Αθήνα, για τις
ανάγκες της παράστασης «Αχαρνής» του Διονύση Σαββόπουλου, όπου έπαιζε
και τραγουδούσε. Ένα χρόνο μετά ο δίσκος "Η Εκδίκηση Της Γυφτιάς" τινάζει στα θεμέλια της μουσικής της εποχής. Ξυδάκης, Ρασούλης και Παπάζογλου σε μια δουλειά που σημάδεψε για πάντα το ελληνικό τραγούδι.

![Η Αθήνα, παρά τις αιώνιες πληγές της, είναι από τις ομορφότερες πόλεις στον κόσμο -Μια άλλη ματιά [εικόνες]](http://www.iefimerida.gr/sites/default/files/imagecache/node_image660/athina660.png)




