Από το βιβλίο του Γιώργου
Εχέδωρου : «Μακεδονία, Ιστορία του Κιλκίς»
Η περιοχή της
πόλης Κιλκίς, στα υστεροβυζαντινά χρόνια ανήκε σε μεγαλο-γαιοκτήμονες του
Βυζαντίου. Έτσι αναφέρεται τον 14ο αιώνα
ως ‘κτῆμα
Γαλλικός’. Στις αρχές του 17ου αιώνα, ανήκε στο τσιφλίκι του
Γιουρούκ Χασάν Αγά, ενώ γύρω στα 1765 ενσωματώθηκε στο τσιφλίκι του Αβδούλ αγά
από την οικογένεια των γαιοκτημόνων Χαμπεντέρογλου, της Δοϊράνης. Μετά από
αιματηρές διαμάχες στο γεωγραφικό αυτόν χώρο, μεταξύ αγάδων η περιοχή
δόθηκε από την Πύλη, στο Γιουσούφ μπέη
της οικογένειας Εβρενός γύρω στα 1780 (ίδε σελ. 230 «Μακεδονία, Ιστορία του
Κιλκίς»)
Όπως
αναφέρθηκε, στην περίοδο της τελευταίας τριακονταετίας του 19ου
αιώνα, η πόλη Κιλκίς παρουσίασε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη και επομένως
οικιστική έκταση, κυρίως, ύστερα από το 1885. Έτσι από 1500 περίπου κατοίκους
στη δεκαετία 1880 έφτασε στις 8000 περίπου ψυχές στη δεκαετία 1900.







