«Ύπατο μέλημα, όμως, της ελληνικής πολιτικής πρέπει να είναι η
παιδεία του ελληνικού λαού, κατ' εξοχήν αποφασιστική, αν είναι ορθά
προγραμματισμένη, για την περίσωση μακροπρόθεσμα του Ελληνισμού. Και θα
είναι ορθά προγραμματισμένη η παιδεία του ελληνικού λαού, αν δεν
παρασυρθεί από άμετρη επιδίωξη του λεγόμενου εκσυγχρονισμού, αλλά,
ταυτόχρονα προς την έλλογη επιδίωξη του εκσυγχρονισμού, παραμείνει
στραμμένη προς την άφθιτη πηγή της αυθεντικής ανθρωπιστικής γραμματείας,
δηλαδή της ελληνικής αρχαιόθεν πνευματικής κληρονομιάς. [...] Παλλάδιο
επίσης, πολύτιμο κατ' εξοχήν για την επιβίωση του Ελληνισμού, είναι η
ελληνική γλώσσα, η πνευματικώτερη γλώσσα της ανθρωπότητας».
Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος,
«Ελληνικά – Θέματα Ιστορίας και Πολιτισμού», εκδόσεις Παπαζήση, σελ. 50-51
Τα παραπάνω είναι τμήμα από πανηγυρικό λόγο που εκφωνήθηκε στις 24 Μαρτίου 1993 για να τιμήσει και να υπενθυμίσει το θαύμα της Εθνεγερσίας του 1821. Ο συντάκτης του κειμένου είναι ο (τότε) πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, ο φιλόσοφος και δάσκαλος Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος.







